February 11, 2011

தேன் ஈசுவரர்


முனிவரால் சாபமேற்ற காமதேனுவானது மண்ணுலகப் பசுவாகி மனங்கலங்கி என் செய்வதெனவொன்று தோன்றாது சிறிது வன சஞ்சாரஞ் செய்து வாழுகையில், தனது சாபத்தால் தீர்க்கத முனிவரது சண்டாளத் தன்மையிழந்ததை அறிந்துக் கொண்டு தானுஞ் சென்று திருவூறல் நாதனை பிரதி தினம் தன்னுடைய பாலினால் அபிடேகஞ் செய்து 

இப்பெருமான் ஆலயத்திற்கு பட கிழக்கே தனக்கான்மார்த்தமாக ஒரு சிவலிங்கப் பெருமானைப் பிரதிஷ்டை செய்து தன் பெயரால் தேனீச்சுரசெனத் திருநாமமிட்டு நெடுநாள் வணங்கி வருகையில் ஒருநாள் திருவூறல் நாதன் மான் மழு சதுர் புஜ காளகண்டராய்த் திரி நேத்திர தாரியாய் இடபவாகனரூடராய் அம்மையிடத்தராய் எழுந்தருளி இமையவர் பசுவே! 

நினது அபிடேகத்திற்கு வியந்தோம், நினக்கு வேண்டும் வரம் யாது? வினவுவாயாகயென்றனர், காமதேனு களி கூர்ந்து என் அப்பனே!  என்னையனே!  என்னாதியே!  என்சோதியே!  நமஸ்காரம்!  நான் எனது பாலினால் அபிடேகித்த நினதுத் திருமேனின்று முதல் வெண்மை நிறத்துடன் விளங்கி அருள வேண்டும்,
என்னால் சாபமேற்ற தீர்க்கத முனிவர் சண்டாளத் தன்மையிழந்தது போல அம்முனிவராற் சாபமடைந்த என் குறையினையும் தீர்த்த அருள வேண்டுமென்று இரங்கிக்கேட்டுக் கொண்டவுடனே அங்ஙனமே யாகுகவெனத் திருவாய் மலர்ந்தருளிச் சிவலிங்கத்துள் கரந்தனர்,

அப்பால் காமதேனு தெய்வலோகஞ் செல்லற்குரிய வலிமையடைந்தும் அத்தலத்தினை விட்டுப் பிரிய மனம் எழாது அவ்விடத்திலேயே வாழ்ந்து வருகையில் விண்ணுலகத்துத் தேவேந்திரன் இவ்விஷயம் அனைத்தையும் கேள்வியுற்று ஆச்சரியமடைந்து
தானும் அத்தலத்தினைத் தரிசிக்க மிகுந்த ஆவலுற்றுத் தனது ஐராவதயானையுடனே திருவூற தலத்தினையடைந்து தக்கோல விருட்சத்தின் கீழே எழுந்தருளியிருக்கும் தவள நிறத் தண்ணளியனாகிய சிவபெருமானை வணங்கிக் கொண்டு தனது றானையினைக் கொண்டு தென் கிழக்கில் யானை மடுயென ஒரு தீர்த்தம் உண்டாக்கி

அதில் ஸ்நானஞ் செய்து அனுட்டானம் முடித்து விபூதி ருத்திராட்சம் பூண்டு காமதேனு பிரதிஷ்டித்த தேனீச்சுரர் சந்நிதியை அடைந்து சில நாள் வரையிற் பூசித்துக் கொண்டிருந்து அத்திரி நேத்திர தாரியாகிய சிவபெருமானிடத்துப் பல வரமேற்றுக் காமதேனு வினையழைத்துக் கொண்டு ஐராவதமுடன் பொன்னுலகம் அடைந்து புகழுடன் வீற்றிருந்தருளினன்,



No comments:

Post a Comment