February 11, 2018

நீதிக்கட்சியின் ஆட்சி

சென்னை மாகாணத்தில் நடைபெற்ற நீதிக்கட்சியின் ஆட்சி தென்னிந்திய வரலாற்றில் ஒரு முக்கிய இடத்தை வகிக்கிறது. நீதிக்கட்சியின் கொள்கையும் நோக்கங்களும் தனித்தன்மையுடையதாகவும், காங்கிரஸ் கட்சியின் கொள்கைகளிலிருந்து மாறுபட்டதாகவும் காணப்பட்டன. நீதிக்கட்சி பிராமணர் அல்லாதார் இயக்கத்தின் பிரதிநிதியாக செயல்பட்டு, பணித்துறை மற்றும் கல்வித்துறை போன்றவற்றில் பிராமணர்களின் ஆதிக்கத்தை எதிர்த்து ஒரு சமூகப்புரட்சியை உருவாக்கியது. 

நீதிக்கட்சியின் தோற்றம் 
பிராமணர் அல்லாதார் இயக்கத்தின் பிரதிநிதியான நீதிக்கட்சியின் தோற்றத்திற்கு பல்வேறு காரணங்களைக் கூறலாம். பிராமணர் அல்லாதார் இயக்கம் தோன்றியதற்கான முக்கிய காரணம் சமூகத்தில் பிராமணரின் ஆதிக்கம் மேலோங்கியிருந்ததேயாகும். சிவில் பணித்துறையிலும், கல்வி நிறுவனங்களிலும் அவர்கள் அதிக சதவிகித இடங்களில் அங்கம் வகித்தனர். மேலும், சென்னை சட்ட மன்றத்திலும் அவர்கள் பெற்றிருந்த செல்வாக்கு பிராமணர் அல்லாதார் மத்தியில் அச்சத்தை தோற்றுவித்தது. பத்திரிகைத்துறையிலும் பிராமணர்கள் முற்றுரிமை பெற்றிருந்தனர். தமிழ்மொழி மற்றும் தமிழ் இலக்கியம் ஆகியன இருளிலிருந்து மீட்டெடுக்கப்பட்டதால் பிராமணர் அல்லாதோர் பெரும் உற்சாகம் அடைந்தனர். குறிப்பாசு 1856 ஆம் ஆண்டு மறைத்திரு. ராபர்ட் கால்டுவெல் எழுதிய "திராவிட அல்லது தென்னிந்திய மொழிகள் குறித்த ஒப்பிலக்கணம்" என்ற நூல் திராவிடர் என்ற கருத்தாக்கத்தை உருவாக்கியது. பின்னர் ஆறுமுக நாவலர், சி.வை. தாமோதரம் பிள்ளை, உ.வே. சுவாமிநாத அய்யர் போன்ற தமிழ் அறிஞர்களின் முயற்சியால் பண்டைத் தமிழ் இலக்கியங்கள் மீட்டெடுக்கப்பட்டு பதிப்பிக்கப்பட்டன. வி.கனகசபை பிள்ளையின் 1800 ஆண்டுக்கு முன் தமிழர்கள் என்ற நூலில் ஆரியர்கள் வருவதற்கு முன்பே தமிழர்கள் மிகச் சிறந்த நாகரீகத்தை படைத்திருந்தனர் என்பதை சுட்டிக் காட்டினார். பிராமணர் அல்லாதோர் மத்தியில் திராவிட உணர்வுகளை இது மேலும் வளர்த்தது. மேற்கூறிய காரணங்களின் ஒட்டுமொத்த விளைவாக பிராமணர் அல்லாதார் இயக்கமும் நீதிக்கட்சியும் தோன்றின. 


நீதிக்கட்சியின் முன்னோடி சென்னை ஐக்கிய கழகமாகும். இது 1912 நவம்பர் மாதத்தில் சென்னை திராவிட சங்கம் என்று பெயர் மாற்றம் பெற்றது. இந்த அமைப்பை வளர்ப்பதற்கு டாக்டர் சி. நடேச முதலியார் முக்கிய பங்காற்றினார். 1916 ஆம் ஆண்டு பிராமணர் அல்லாத ஜாதி இந்துக்களின் அரசியல் நோக்கங்களை நிறைவேற்றுவதற்காக "தென்னிந்திய நல உரிமைச் சங்கம்" தோற்றுவிக்கப்பட்டது. பிட்டி தியாகராய செட்டி, டாக்டர் டி.எம். நாயர், பி. ராமராய நிங்கர் (பனகல் அரசர்) மற்றும் சி. நடேச முதலியார் போன்ற தலைவர்கள் இந்த அமைப்பு உருவாகக் காரணமாக இருந்தனர். தென்னிந்திய நல உரிமைச்சங்கம் "ஜஸ்டிஸ்" (நீதி) என்ற பெயரில் ஒரு ஆங்கில மொழி செய்தித்தாளை நடத்தி வந்தது. இதனால் இந்த அமைப்பு நீதிக்கட்சி என்றே அழைக்கப்பட்டது. நீதிக்கட்சியை ஆதரித்த மற்றொரு தமிழ்ப் பத்திரிகை திராவிடன் ஆகும். மேலும் ஜஸ்டிஸ் கட்சி பல பொதுக்கூட்டங்கள், மாநாடுகள், சொற்பொழிவுகள் வாயிலாக பிராமணர் அல்லாதோர் இயக்கத்தை மக்களிடையே பரப்பியது அது போலவே ஜஸ்டிஸ் கட்சி மாவட்ட அமைப்புகளை உருவாக்கியது. மற்றும் பிராமணர் அல்லாத இளைஞர் அணியை தோற்றுவித்தது. 

Image result for நீதிக்கட்சி
நீதிக்கட்சியின் ஆட்சி 
மாண்டேகு - செம்ஸ்போர்டு சீர்திருத்தங்களின் அடிப்படையில் நடத்தப்பட்ட 1920 ஆம் ஆண்டு தேர்தல்களில் வெற்றி பெற்று நீதிகட்சி ஆட்சிக்கு வந்தது. சென்னை சட்ட சபையில் 98ல் 63 இடங்களில் நீதிக்கட்சி வெற்றி பெற்றது. பிட்டி தியாகராய செட்டி அமைச்சரவைக்கு தலைமையேற்க மறுத்துவிட்டதால், ஏ. சுப்பராயலு ரெட்டியார் தலைமையிலான அமைச்சரவை பதவியேற்றது. 1923 ஆண்டு தேர்தலில் நீதிக்கட்சி சுயராஜ்ய கட்சியை எதிர்த்து போட்டியிட்டது. மீண்டும் பெரும்பான்மை இடங்களைப்பிடித்த நீதிக்கட்சி பனகல் அரசர் தலைமையின்கீழ் அமைச்சரவையை அமைத்தது. 1926 ஆம் ஆண்டு தேர்தலில் நீதிக்கட்சியில் ஒற்றுமை குலைந்ததால் ஒட்டுமொத்த காங்கிரசை எதிர்த்து பெரும்பான்மை பெறமுடியவில்லை. எனவே சுயேச்சை வேட்பாளர் ஏ. சுப்பராயன் தலைமையிலான அமைச்சரவை சுயராஜ்ய கட்சியின் ஆதரவுடன் பதவிக்கு வந்தது. 1930 ஆம் ஆண்டு தேர்தலில் மீண்டும் நீதிக்கட்சி பெரும்பான்மை பெற்றது. பி. முனுசாமி நாயுடு தலைமையிலான அமைச்சரவை பதவியேற்றது. 1932ல் பொப்பிலி அரசர் தலைமை அமைச்சரானார். 1934ல் இரண்டாவது முறையாக பொப்பிலி அரசர் அமைச்சரவைக்கு தலைமையேற்றார். 1337 ஆம் ஆண்டுவரை அவரது ஆட்சி தொடர்ந்தது. 

நீதிக்கட்சியின் சாதனைகள் 

மொத்தம் 13 ஆண்டுகள் நீதிக்கட்சி ஆட்சியிலிருந்தது. சமூக நீதியும் சமூக சீர்திருத்தங்களுமே இந்த ஆட்சியின் சிறப்புகளாகும். அரசப் பணியிடங்களில் பிராமணர் அல்லாத சமூகத்தினருக்கு போதிய பிரதிநிதித்துவத்தை நீதிக்கட்சி வழங்கியது. கல்வி சீர்திருத்தங்கள் மூலம் தாழ்த்தப்பட்டோர் நிலை உயர்வதற்கு அது பாடுபட்டது. 

நீதிக்கட்சியின் கல்விச் சீர்திருத்தங்கள் 

1. கட்டணமில்லாத கட்டாயக் கல்வி முதன் முறையாக சென்னையில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. 

2. ஏறத்தாழ 3000 மீனவ குடும்பங்களைச் சேர்ந்த சிறுவர் சிறுமியர்களுக்கு மீன்வளத்துறையின் மூலமாக இலவச மீன் பிடிப்பு பயிற்சி அளிக்கப்பட்டது. 

3. சென்னையில் தோற்தெடுக்கப்பட்ட மாநகராட்சி பள்ளிகளில் இலவச மத்திய உணவு அளிக்கப்பட்டது. 

4, 1934ம் ஆண்டு சென்னை துவக்க கல்வி சட்டம் திருத்தப்பட்டு 1335ல் துவக்க கல்வியின் தரம் மேம்படுத்தப்பட்டது. 

5. பெண் கல்வி நீதிக் கட்சியின் ஆட்சியில் ஊக்குவிக்கப்பட்டது. 

6. தாழ்த்தப்பட்ட சமூகத்தினரின் கல்வி தொழிலாளர் நலத்துறையினரிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது. 

7. ஆயுர்வேதா, சித்தா, யுனானி மருத்துவக் கல்விக்கு ஊக்கம் அளிக்கப்பட்டது. 

மாவட்ட முன்சீப்புகளை நியமிக்கும் அதிகாரம் உயர் நீதிமன்றத்திடமிருந்து பறிக்கப்பட்டது. 1921 மற்றும் 1922 ஆம் ஆண்டுகளில் கொண்டுவரப்பட்ட இடஒதுக்கீட்டு அரசாணைகள், உள்ளாட்சி அமைப்புகளிலும், கல்வி நிறுவனங்களிலும் பிராமணர் அல்லாதவர்களுக்கு இடஒதுக்கீட்டுக்கு வழிவகுத்தன. 

1924 ஆம் ஆண்டு பனகல் அமைச்சரவையால் உருவாக்கப்பட்ட பணியாளர் தேர்வுக் கழகமே, 1929ல் பணியாளர் தேர்வு ஆணையமாக மாற்றப்பட்டது. இந்தியாவிலேயே முதன்முதலாக இத்தகைய அமைப்பு சென்னையில்தான் ஏற்படுத்தப்பட்டது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. ஆண்களுக்கு நிகராக பெண்களுக்கும் வாக்குரிமை வழங்கப்பட்டது. 1921 ஆம் ஆண்டு பனகல் அமைச்சரவையால் இந்து சமய அறநிலையச் சட்டம் கொண்டுவரப்பட்டு ஆலய நிர்வாகங்களில் நிலவிய ஊழலை ஒழிப்பதற்கு முயற்சி மேற்கொள்ளப்பட்டது. நீதிக்கட்சி பொருளாதார சீர்திருத்தங்களை அறிமுகப்படுத்தியது. 

தொழிற்சாலையின் வளர்ச்சிக்காக 1922ம் ஆண்டு சென்னை அரசாங்க தொழிற்சாலைகள் உதவிச் சட்டம் கொண்டு வரப்பட்டது. இது பல புதிய தொழிற்சாலைகள் உருவாக காரணமாயின. உதாரணமாக சர்க்கரை தொழிற்சாலைகள், பொறியாளர் பணிகள், தோல் பதனிடும் தொழிற்சாலைகள், அலுமினியம், சிமெணட் தொழிற்சாலைகள், எண்ணெய் தொழிற்சாலைகள் உருவாயின . இந்த உதவிச்சட்டம் தொழிற்சாலைகளுக்கு நிலம், நீர்பாசன வசதிகள் வழங்க வழிவகை செய்தது. 

அதுபோலலே நீதிக்கட்சி கிராமப்புற வளர்ச்சிக்காகவும், வேளாண் மக்களுக்கு உதவிட திட்டங்களை அறிமுகப்படுத்தியது. நோய்களை தடுக்க பொது சுகாதாரத் திட்டங்களை கொண்டு வந்தது. கிராமப்புற சாலைகளை மேம்படுத்த திட்டங்கள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன. சென்னையில் நகர மேம்பாட்டு குழுவாயிலாக சென்னை மாநகராட்சி குடிசைகளை மாற்றி வீடு கட்டும் திட்டங்களை அறிமுகப்படுத்தியது. சமுதாய நல நடவடிக்கைகளாக நீதிக்கட்சி தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்கு தரிசு நிலங்களை வழங்கியது. பெண்களை இழிவுபடுத்தும் தேவதாசி முறை ஒழிக்கப்பட்டது. சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தின் செயல்முறைகள் சீரமைக்கப்பட்டன. நீதிக் கட்சி ஆட்சியின்போதுதான் 1926ல் ஆந்திரப் பல்கலைக்கழகமும், 1929ல் அண்ணாமலை பல்கலைக்கழகமும் நிறுவப்பட்டன. 


நீதிக்கட்சி ஆட்சியின் முடிவு 

1935 ஆம் ஆண்டு இந்திய அரசு சட்டப்படி மாகாண சுயாட்சி அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. இதனால், தேர்தலில் வெற்றிபெற்று பதவி ஏற்கும் இந்திய அமைச்சர்களிடமே மாகாணத்தை ஆட்சி செய்யும் பொறுப்பு என்ற நிலை தோன்றியது. இந்த தருணத்தில் நீதிக்கட்சியின் தலைவராக கே.வி. ரெட்டி நாயுடுவும், காங்கிரஸ் தலைவராக சி. ராஜகோபாலாச்சாரியும் பொறுப்பு வகித்தனர். 1937 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற தேர்தலில் சட்டசபைக்கு 215 இடங்களில் 152 காங்கிரஸ் வெற்றிபெற்றது. சட்டமேலவையின் 46 இடங்களில் 26ஐ காங்கிரஸ் கைப்பற்றியது. 1937 ஜூலையில் சி. ராஜகோபாலாச்சாரி தலைமையிலான காங்கிரஸ் அமைச்சரவை பதவியேற்றது. பல்வேறு சமூக முக்கியத்துவம் வாய்ந்த சட்டங்களை கொண்டுவந்த நீதிக்கட்சியின் ஆட்சி முடிவுக்கு வந்தது. 

1944 ஆம் ஆண்டு சேலத்தில் நீதிக்கட்சி மாநாடு நடைபெற்றது. அம்மாநாட்டில் பேரறிஞர் அண்ணா கொண்டு வந்த தீர்மானங்கள்படி, "நீதிக்கட்சி" 'திராவிடர் கழகம்" என பெயர் மாற்றம் செய்யப்பட்டது. 


courtesy: http://www.diamondtamil.com

January 15, 2018

Prime Minister Theresa May's Thai Pongal message

Theresa May wishes everyone a happy Thai Pongal and an auspicious year ahead.




🙏🏼 உழவர் திருநாள் நல்வாழ்த்துக்கள் 🙏🏼



                         💐🌾🌾🙏🏼

                    உங்களுக்கும்

                         உங்கள்
     
             குடும்பத்தினருக்கும்

                    எனது

                இனிய

 தமிழர் திருநாள் மற்றும் பொங்கல்

               நல்வாழ்த்துக்கள்🙏🏼💐🌾🌾



November 18, 2017

தற்சார்பு வாழ்வியல் - 9

சித்தர்களும் தற்சார்பும் - சாட்சி



சென்ற இதழில் இயேசு கிறிஸ்து கூறியவற்றில் தற்சார்பு வாழ்வியல் இழையோடி இருப்பதைக் கண்டோம். இவ்விதழில் இந்து மதமும் தற்சார்பும் என்று எழுதலாம் என்று துவங்கியபோது, அது மூன்று பக்கங்களுக்குள் அடக்க இயலாத ஒரு கடல் என்றும், இந்து மதத்திலேயே சம்கியம், யோகம், நியாய‌ம், வைசேசிகம்,மீமாம்சம், தர்க்கம், லோகாயதம், மாயாவாதம்,வேதாந்தம் என்று எண்ணற்ற எண்ணப் பிரிவுகள் உள்ளன; (நாத்திகமும் ஒரு அங்கம் தான்!) எனவே இதனைக் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ஆராய வேண்டும் என்றும் தோன்றியது.
இதற்கிடையில் சென்ற கட்டுரையைப் படித்து விட்டுச் சிலர் “நம் நாட்டு இலக்கியங்களை விட்டு ஏன் விவிலியத்திற்குப் போனீர்கள்” என்றும், வேறு சிலர் “தற்சார்பு வாழ்வியல் என்று எங்களை எல்லாம் துறவியாகச் சொல்கிறீர்களா” என்றும் கேட்டனர். மற்றொரு நண்பர், ” மதங்களை ஏன் இழுக்கிறீர்கள் , அது அவரவர் தனிப்பட்ட நம்பிக்கை, விருப்பு, தேர்வு” என்றார். இதற்கெல்லாம் பதில் அளிப்பது என் கடமையாதலால் முதலில் அதைச் செய்து விட்டுப் பிறகு தொடர்கிறேன். முதலில், வாழ்விற்கு ஒரு கோட்பாடும், கொள்கையும், நெறியும் தேவை. அது நமக்கு ஒரு இலக்கையும், அவ்விலக்கை நோக்கி ஒரு தெளிவான பாதையையும் அளிக்கும்.
இந்தக் கோட்பாட்டையும் நெறியையும் கொடுப்பதற்குத்தான் மத நம்பிக்கைகள் தேவை. வழியைக் காட்டும் ஒரு வரைபடம் போல பெரும் ஞானிகள் கூறிய வார்த்தைகள் நமக்கு வழி காட்டுகின்றன. மதம் என்பதே ஒரு கோட்பாடுதான் ; அதனால்தான் பாரதி “யானெதற்கும் அஞ்சுகிலேன் மானுடரே, நீவிர் என் மதத்தைக் கைக்கொள்மின்” என்று தன் கோட்பாட்டைப் பறை சாற்றினார். எல்லா மதமும் தற்போது மரபாய் இருப்பினும் அது உதிக்கும்போது ஒரு புரட்சியான சிந்தனையாகத்தான் தோன்றியது. அந்தக் கால கட்டத்திற்கு அத்துணிகர சிந்தனைகள் அவசியமாக இருந்தன. நாம் நம்முடைய பல‌வீனங்களாலும், அறியாமையினாலும், ஆட்டு மந்தைகள் போல் வழி,வழியாக மதங்களைப் பின்பற்ற ஆரம்பிக்கும்போதுதான் அது மரபாக மாறித் தான் உதித்த நோக்கை மறக்க நேரிடுகிறது. நான் சொல்ல வருவது என்னவென்றால், “தற்சார்பு வாழ்வியல் என்பது ஒரு கோட்பாடு - ஒரு கொள்கை. அதனைப் பல மதங்களும் ஏற்கனவே வெவ்வேறு விதங்களில் சுட்டியிருக்கின்றன. இக்கோட்பாடு எம்மதத்திற்கும் எதிரி அல்ல” என்பதே.
தற்சார்பு என்பது உலகில் பற்பலரும் அவரவர் நிலையில் பல்லாயிரம் ஆண்டுகளாக முயற்சித்தும் அடைந்தும் வருவது. எனவே இக்கோட்பாட்டிற்கு இனம், நிறம், மொழி, நாடு போன்ற பிரிவினைகள் எதுவும் இல்லை. அறிஞர்களில் நம்நாட்டு அறிஞர், வேற்று நாட்டு அறிஞர் என்றெல்லாம் பிரிவினை இல்லை. அறிவுள்ளோர் அறிஞர். அவர் கூற்றில் அறிவையும் அறிவுரைகளையும் காண்பது நம் பொறுப்பு அவ்வளவே!
தற்சார்பு வாழ்வியல் என்பது முற்றும் பொருட்களைத் தியாகம் செய்யும் துறவு அல்ல. சதா பொருளையே தேடி, வாழ்வதற்கு நேரம் இன்றி நெஞ்சு புண்ணாகும் லோகாயுதத் தேடலும் அல்ல. புத்தர் சொன்னது போல் இரண்டிற்கும் இடைப்பட்ட ஒரு நடுப்பாதை. வள்ளுவர் சொன்னதுபோல இல்வாழ்வில் எவ்வாறு வையத்துள் வாழ்வாங்கு வாழ்வது என்ற தேடலுக்கு ஒரு விடை.
சரி இந்து மதத்திற்கு வருவோம்! சங்கியம் என்பது பிரபஞ்சம் பிரகிருதி (பொருள்)என்றும் , புருஷன் (ஆத்மா/ப்ரக்ஞை) என்றும் இரண்டால் உருவானது என்ற கோட்பாடு. அனைத்துமே சத்வம், ரஜஸ் , தமஸ் ஆகிய முக்குணங்களின் கலவையினால் ஆனது என்பது சங்கியம். யோகம் என்பது இக்கோட்பாட்டை ஏற்றுக் கொள்கிறது - ஆனால் தனிமனிதன் எப்படித் தெய்வமாகலாம் என்பதையும் வழிவகுக்கிறது. இதற்குக் கர்ம யோகம், ராஜ யோகம், பக்தி யோகம், ஞான யோகம், மந்திர யோகம், தந்திர யோகம், அட யோகம் என்று வழிகளை வகுக்கிறது. யோகா என்றால் வடமொழியில் இணைதல் என்று பொருள். மனிதன், இறைவனோடு இணையும் பாதை யோகா என்று அழைக்கப் படுகிறது. நம் தமிழ் நாட்டுச் சித்தர்கள், தந்திர யோகம், ராஜ யோகம் ஆகியவற்றைப் பின்பற்றியவர்கள் - அட்டாங்க யோகம் என்று பொதுவாய் அழைக்கப்படும் எட்டு அங்கங்கள் கொண்ட, உடலை மையமாகக் கொண்ட ஆத்ம தேடல் இது.
அவ்வையார், திருமூலர், நக்கீரர் (விநாயகர் அகவல்) போன்றோரின் பாடல்களும் இவ்வழி முறையையே காட்டுகிறது. உடலில் தலை முதல் புணர்ச்சி அங்கம் வரை ஆறு சக்கரங்களில் ஆன்மசக்தி (குண்டலினி) மேலிருந்து கீழாகப் பாய்ந்து கொண்டிருக்கிறது; உணவுக் கட்டுப்பாடு, மூச்சுப்பயிற்சி, ஆசனப் பயிற்சி, தியானம், போன்ற பயிற்சிகளால் இம்மின்சாரம் போன்ற சக்தியை மேல்நோக்கித் திருப்புவது குண்டலி யோகம். “மூலாதாரத்தில் மூண்டெழு கனலைக் காலால் (காற்றால்/மூச்சால்) எழுப்பும் கருத்தறிவித்தே” என்ற அவ்வையாரின் விநாயகர் அகவலில் இருந்து நாம் இதை அறியலாம்.
தற்சார்பு என்றால் சித்தர்கள் எளிமையின் விளிம்பில் இருந்தவர்கள். காற்றைப்போல் தங்கள் உடலை லேசாக்கிக் கொண்ட இவர்கள் நாளில் ஒரு முறை ஏதோ உணவும், கோவணம் உடையாகவும், கிடைத்த திண்ணையில் தூங்கியும் தங்கள் உடல்ரீதியான தேவைகளை அவ்வப்போது மிக எளிதாகப் பூர்த்தி செய்து வாழ்ந்தனர். எல்லா சித்திகளும் கைக்குள் இருந்தும் ஒரு மடம் உருவாக்குவதோ, மதம் உருவாக்குவதோ, போதனைகள் செய்வதோ, சீடர்கள் வளார்ப்பதோ எதுவுமே செய்யாமல் வெட்டவெளி தன்னை மெய் என்றிருந்தனர். உலகால் அவர்களுக்கு எப்பயனும் இல்லை; எல்லாத் தேவையும் கடந்த அவர்களால்தான் உலகுக்குக் அளவற்ற பயன் கிட்டியது.
தன் தேவைகளைப் பற்றிப் பேசும்போது பட்டினத்தார், “ஆறுண்டு தோப்புண்டு; அணி வீதி அம்பலம் தானுமுண்டு; நீறுண்டு; கந்தை நெடுங்கோவணம் உண்டு; செஞ்சில் அஞ்செழுத்துமுண்டு - நித்தம் மாறுண்டு உலாவும் மடநெஞ்சே, மனைதோறும் சென்று சோறுண்டு தூங்கிப் பின் சும்மா இருக்கச் சுகமும் உண்டே!” என்றும் “நச்சரவம் பூண்டானை நன்றாய்த் தொழுவதுவும் இச்சையிலே தான் அங்கு இருப்பதுவும் - பிச்சைதனை வாங்குவதும் உண்பதுவும் வந்து திருவாயிலிலே தூங்குவதும் தானே சுகம்” என்று எழுதுவார்.
இவர்கள் பாடல்கள் பெருமளவு துறவிகளுக்கேயாயினும், இல்வாழ்வுக்கு நல்ல போதனைகளும் அளித்திருக்கிறார்கள்.
மையாடு கண்ணியும், மைந்தரும், வாழ்வும் , செந்தீ ஐயா! நின் மாயை அருள்வெளித் தோற்றம் - அகிலத்து மெய்யாய் இருந்தது - நாட்பட, நாட்பட வெட்டவெறும் பொய்யாய்ப் பழங்கதையாய் மெல்லப் போனதுவே!
நாட்டமென்றே இரு சற்குரு பாதத்தை; நம்பும் பொம்ம‌ லாட்டமென்றே இரு பொல்லா உடலை ; அடர்ந்த சந்தைக் கூட்டமென்றே இரு சுற்றத்தை; வாழ்வைக் குடம் கவிழ் நீரோட்டமென்றே இரு ; நெஞ்சே உனக்கு உபதேசம் இதுவே
என்கிறார். பொருளாசை கூடாது என்று வீடு வரை உறவு, வீதி வரை மனைவி என்று வலியுறுத்தினார். மன்னர் இவர் என்றிருந்து வாழ்ந்தவரையும் , எரிந்த கட்டை மீதில் இடைக்கோவணத்தை உரிந்துருட்டிப் போட்டு விடுவார்கள் என்று எச்சரிக்கிறார். அகப்பேய்ச் சித்தரோ, “யார் அலைந்தாலும் அகப்பேய் நீயலையாதேடி ஊர் அலைந்தாலும் அகப்பேய் ஒன்றையும் நாடாதே” என்று சும்மா இருக்கச் சொல்கிறார். பத்திரகிரியார் 'பற்றற்று நீரில் படர்தாமரை இலை போல்' ஒட்டும் ஒட்டாது வாழ்வில் ஈடுபடச் சொல்கிறார். காடுவெளிச் சித்தர் (கடுவெளி என்ற நூல்களில் அச்சிடுகிறார்கள் - காடுவெளி என்பதே சரி- காடு என்பது பூரணத்தையும், வெளி என்பது சூனியத்தையும் குறிக்கிறது. சூனியமாகவும், பூரணமாகவும் ஒருங்கே இருப்பதால் அவருக்கு இப்பெயர்) “நல்லவர் தம்மைத் தள்ளாதே அறம் நாலெட்டில் ஒன்றேனும் நாடித் தள்ளாதே” . நாலெட்டு அறம் என்பது 32 வகையான் அறங்கள் - துறவியர், ஏழைகள், போன்றோருக்கு தானம் வழங்குவதில் தொடங்கி, பறவைகளுக்கு நீர் அளித்தல், ஆநிரைகளுக்கு நீர்த் தொட்டி அமைத்தல் வரை 32 விதமான புரவலப் பொறுப்பு ஒரு இல்வாழ்வில் உள்ளோருக்கு உள்ளது.
நக்கீரர் “பெண்டு பிள்ளை பண்டு பதார்த்தம், கண்டது மாயைக் கனவெனக் காட்டி” என்று பட்டினத்தாரைப் போல் முற்றும் கனவென வாழ்வில் இயங்கச் சொல்கிறார். சிவவாக்கியர் மூட நம்பிக்கைகளை அறவே ஒதுக்குகிறார்.
நட்ட கல்லைத் தெய்வம் என்று நாலு புட்பம் சாத்தியே சுற்றி வந்து மொணமொணென்று சொல்லும் மந்திரம் ஏதடா? நட்ட கல்லும் பேசுமோ நாதன் உள்ளிருக்கையில் சுட்ட சட்டி சட்டுவம் கறிச்சுவை அறியுமோ
என்று வெளிப்பூசைகளை, வெறும் பாவனைகளைச் சாடுகிறார்.
இதே தொனியில் அகப்பேய்ச் சித்தரும்
பூசை பைசாசமடி - அகப்பேய் போதமே கொட்டமடி ஆசை அற்றவிடம் - அகப்பேய் ஆனந்தம் கண்டாயெ
ஈசன் பாசமடி - அகப்பேய் எங்ஙனம் சென்றாலும்
என்று சுயநலமான இறைவழிபாட்டையும், ஆன்ம தேடலையும் ஒதுக்குகிறார். குதம்பைச் சித்தர்
தாவரமில்லை தனக்கொரு வீடில்லை தேவாரம் ஏதுக்கடி - குதம்பாய் தேவாரம் ஏதுக்கடி
என்று 'நீ அற்ற எல்லையிலே சும்மா இரு' என்று தாயுமானவரைப் போலச் சும்மா இருக்கச் சொல்கிறார்.
திருமூலர்
ஆசையறுமின்கள், ஆசையறுமின்கள் ஈசனோடாயினும் ஆசையறுமின்கள் ஆசைப்படப்பட ஆய்வரும் துன்பங்கள் ஆசை விட விட ஆன‌ந்தமாமே! என்று போதிக்கிறார்.
இந்த சித்தர்களின் போதனைகளைக் கொஞ்சமேனும் கடைப்பிடிக்க முயற்சித்தால் நம் வாழ்வு எப்படி இருக்கும்?
பொருளாசை குறைந்து விடும். ப‌குத்துண்டு பல்லுயிர் ஓம்புவோம். சும்மா இருக்கப் பழகுவோம். சும்மா இருப்பது என்பது சோம்பித் திரிவதல்ல. தற்சார்பான சும்மா இருத்தல் என்பது நம் தேவைகளை நாமே நிறைவு செய்து கொள்வது. தன் தேவைக்கு மீறி எந்த வன்முறையான‌ பிடுங்கலிலும் ஈடுபடாதது - இதுதான். மனிதனைத் தவிர எந்த உயிரினமும் தேவைக்கு அதிகமாய் அபகரிப்பதில்லை. மனிதர்கள் எல்லாரும் இப்படிச் சும்மா இருந்தால் உலகம் எவ்வளவு இனிமையாய் இருக்கும்! இயற்கை அழிவு இருக்காது. பற்றாக்குறை என்பதே இருக்காது. அன்பும் அறமும் உள்ளதாய் வாழ்விருக்கும். உடல், மனம், உலகு மூன்றுமே வளமாய், நலமாய் இருக்கும். உண்மையில் பார்த்தால் 99 சதம் மனிதர்க‌ளுக்குப் பணம்தான் மதம், - ராமர், சிவன், கிருஷ்ணர், புத்தர், இயேசு, அல்லா என்பதெல்லாம் வெளிப்பூச்சுத் தான்.அன்பும், பகிர்ந்து கொள்வதும், நுகர்ச்சியைக் குறைப்பதும், விட்டுக் கொடுப்பதும் யாரும் விரும்புவதில்லை. நம்மால் இயன்ற தர்மக் கூச்சல் நாம் ஒரு மூலையில் போடுக்கொண்டே இருப்போம்! யாம் பெற்ற இன்பம் பெறுக இவ்வையகம் என்று சொன்னவரும் ஒரு சித்தர்தான்!

Courtesy:http://www.kaani.org